Komisja Europejska sformułowała strategię, która ma sprawić, że państwa członkowskie w pełni wykorzystają wszystkie zalety internetowej chmury. – mówi komisarz Neelie Kroes
I faktycznie, nikt już nie kwestionuje chmury, jako narzędzia biznesowego. Problemem jest za to przekonanie firm, by przeszły na ten model biznesowy. Zdaniem firmy Gartner europejskie przedsiębiorstwa są dwa lata do tyłu za USA, jeśli chodzi o przejście na pracę w chmurze, głównie ze względu na europejskie prawa dotyczące prywatności.
Nie chodzi tylko o prawo, a także o zaufanie. Firmy muszą wierzyć dostawcom usług i być w stanie oddać im pod opiekę najbardziej wartościowe zasoby – dane. Dziś tylko Microsoft jest jedynym amerykańskim dostawcą chmury, który stosuje specjalne unijne klauzle, stworzone, by zabezpieczyć dane powierzone dostawcom usług spoza Europy. Koncern namawia teraz inne firmy z USA, by poszły jego śladem.
Ale poszanowanie prawa, to tylko część równania. Firmy muszą też zbudować dobre kontakty między klientami. Dostawcy muszą też zapewnić, że nowe prawa dotyczące chmury przekładają się na konkretne działania, które rozumieją klienci. Dostawcy muszą też zapewnić przejrzystość usług. Firmy chcą wiedzieć, gdzie są ich dane, kto może mieć do nich dostęp i co firmy zapewniające usługi w chmurze robią z danymi.
Powszechnym błędem jeśli chodzi o ocenianie chmury jest to, że usługi te komplikują sprawy bezpieczeństwa i prywatności. To jednak nie jest prawda – wielu klientów nie jest w stanie stworzyć takiego systemu bezpieczeństwa, jaki może zaoferować Microsoft.
Chmura zmieniła też sposób wymiany danych w organizacji. Te zmiany domagają się wprowadzenia nowych standardów, według których powinno się oceniać dostawców chmury. Odpowiedzialność korporacyjna w erze chmury oznacza budowę odpowiedniego zabezpieczenia prywatności i bezpieczeństwa, a przede wszystkim oznacza przejrzystość zasad, na jakich działają usługi. Bez tych trzech rzeczy nie uda się zbudować zaufania, a bez zaufania chmura nie będzie się rozwijać.
